Recruitment tips – Tip 1: Koop een boek

“Recruitment tip van de dag.” Dat schreef @RoosvanVugt toen ik op Twitter vroeg wat de nieuwe Netwerven site zou moeten bevatten. Goeie tip, maar een dagelijkse tip legt wel wat druk op de organisatie. Aan de andere kant: de inspiratie ligt voor het oprapen. Daarom:

Recruitment Tip 1: Koop een boek

Vanochtend las ik een tweetdiscussie van @wesleyhendriks en @YMEProjects:

“slechts 14%” en gebruiken ze het wel voor orientatie op een specifieke baan? RT @YMEProjects: geen gebruik van social media http://bit.ly/aGWyx8”

Wesley werkt bij Tempo Team en is als corporate recruiter mede-verantwoordelijk voor social media bij zijn werkgever. Hij reageerde wat argwanend op het onderzoek dat Yolanda had gevonden op de website van ASA en dat lijkt me logisch. Maar zijn alle recruiters zo oplettend wanneer het om dit soort “onderzoeken” gaat?

Laten we de belangrijkste uitkomsten van het onderzoek eens bekijken.

“Studenten en starters op de arbeidsmarkt maken geen gebruik van social media bij het zoeken naar een baan. Dit blijkt uit onderzoek van ASA Student, het grootste studentenuitzendbureau van Nederland, gespecialiseerd in het uitzenden van HBO en WO studenten.”

En

“Er wordt momenteel veel gesproken over social media, misschien zelfs wel meer dan het daadwerkelijk wordt gebruikt. Uit de resultaten van ons onderzoek blijkt in ieder geval dat onze doelgroep zich nog niet of nauwelijks bewust is van de extra kansen en netwerkmogelijkheden die social media kunnen bieden en het meer als een informeel privénetwerk ziet.”

Als je dit zo leest, ben je al gauw geneigd te denken dat studenten niet of nauwelijks gebruik maken van social media bij het vinden van een baan.

Totdat je een boek leest. Bijvoorbeeld: “Wat 93,7 procent van de Nederlanders moet weten over opiniepeilingen” van W.L. Tiemeijer. De auteur is verbonden aan de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid en geeft met zijn boek een aardig inkijkje in de meningenindustrie. Zijn boek is vooral gericht op politieke peilingen, maar blijkt verrassend veel raakvlakken te hebben met recruitment. Welke recruiter heeft immers nog nooit gehoord van AGO, Beste Werkgever, Intermediair Imago Onderzoek enzovoorts? Er is inmiddels een ware industrie ontstaan.

De opzet van dergelijke onderzoeken, of het nu recruitment of politiek is, dient volgens Tiemeijer altijd in context geplaatst te worden gezien van een aantal controlevragen.

Enkele belangrijke vragen volgens Tiemeijer zijn:

1. Is het onderzoek representatief en welke selectiemethode is gebruikt?
Gaat het hier om studenten die willekeurig zijn benaderd, studenten die bij ASA ingeschreven staan of meningen die via een internetpanel zijn verzameld?

Wanneer het om studenten gaat die bij ASA ingeschreven staan, is het interessant om te weten of zij in hun zoekgedrag afwijken van de gemiddelde student die niet is ingeschreven bij een studentenuitzendbureau.

2. Is het een zelfselecterende steekproef geweest?
Mocht iedereen zich aanmelden bij de steekproef en wat is de motivatie hiervoor geweest? Is dat geld, frustratie of kennis van het onderwerp?

3. Welke weging is gebruikt?
Als de samenstelling van de onderzoekspopulatie niet helemaal representatief is geweest, welke weging is dan toegepast?

Wat is in dit geval de exacte definitie van student? Hoe is de verdeling tussen HBO-ers en WO-ers? In welke fase van de studie zitten deze studenten?

Zijn ze lid van een studentenvereniging? Welke studies volgen deze mensen? Zijn ze thuiswonend of op kamers? Hebben ze al eerder sollicitatie-ervaringen opgedaan?

Het is niet ondenkbaar dat een thuiswonende HBO-student Vrijetijdskunde die net is begonnen met zijn studie, een ander antwoord geeft dan een zojuist afgestudeerde WO Fiscalist en corpslid, die volgende week zijn studentenhuis moet verlaten.

4. Wat is de kennis van de doelgroep over het onderwerp?
Heeft de onderzochte populatie ook ervaring met de onderzoeksvraag? Op het moment dat kandidaten wordt gevraagd hoe zij zich zouden oriënteren op de arbeidsmarkt, geeft dat slechts een indicatie van intentie, maar hoeft dat niets te zeggen over hun daadwerkelijke gedrag.

5. Hoe luidt de exacte onderzoeksvraag?
Zou de uitkomst van het onderzoek anders zijn geweest wanneer werd gevraagd of de studenten hun netwerk inschakelen bij het vinden van een baan?

Zou een student zich realiseren dat het verzenden van een carrière gerelateerd berichtje via Hyves naar een vriend gelijk staat aan het inzetten van social media in zijn zoektocht naar een baan?

Uit onze praktijk blijkt namelijk dat social media wel degelijk een (groeiende) rol van betekenis speelt in de oriëntatie op een nieuwe of eerste baan.

Door slim gebruik te maken web analytics achter recruitment sites, kan op eenvoudige wijze worden achterhaald via welke kanalen potentiële sollicitanten zich oriënteren / informeren.

De conclusies die daaruit getrokken kunnen worden, komen vaak niet eens in de buurt van de onderzoeksresultaten die worden gepresenteerd. De reden laat zich raden: Analytics meet feitelijk gedrag, een onderzoek vraagt (vaak) naar intenties en wordt vaak gekleurd door de samenstelling van de populatie en de manier waarop de vragen worden gesteld.

Wat is nu de recruitment tip van de dag?

Als je nog niet zover bent dat je goede analyses kan maken van de statistieken achter je website ben je voorlopig aangewezen op externe onderzoeken.

Koop dan in ieder geval eerst dit boek over opiniepeilingen en zoek de parallellen met onderzoeken die je gebruikt voor je keuzes in recruitment. Het kost je slechts € 15,– maar bespaart je een verkeerde strategische keuze op basis van ondeugdelijk materiaal.

Tags: onderzoek opiniepeilingen